Denk er eens op deze manier over na:

Als jouw vrouw naar je toekomt met een ligitiem probleem, maar je niet de schuld geeft of niet kritisch is, zul je je waarschijnlijk niet aangevallen voelen en voel je niet de behoefte om in de verdediging te gaan.

Omdat er geen expliciete negativiteit in haar toon of in haar woorden zit, ben je waarschijnlijker ontvankelijk voor haar zorgen en behoeften.

Ik zal je een paar manieren geven om je gesprekken te openen:

1. Klaag, maar geef niet de schuld

Hoe "fout" je ook denkt dat je partner is, kritiek en beschuldigingen zijn per definitie niet productief.

2. Gebruik uitspraken die beginnen met "Ik" in plaats van "Jij".

Wanneer je zinnen begint met "Ik", ben je minder geneigd om kritisch te zijn en zul je eerder over je eigen gevoel praten bijvoorbeeld.

3. Beschrijf wat er gebeurt, maar evalueer of oordeel niet.

In plaats van je partner te beschuldigen of de schuld te geven, beschrijf simpelweg wat je ziet en voelt in de situatie.

4. Wees beleefd en dankbaar.

Een conflict met je partner, betekent niet dat jouw respect en genegenheid opeens kwijtgeraakt zijn toch?.

5. Geen oude koeien uit de sloot halen.

Je kent het vast wel: uitgeput en overweldigd, het gevoel hebben dat je verdrinkt in een zee van problemen, waarbij het ene probleem na het andere opduikt.

Je houdt emoties, gevoelens en behoeften binnen, alsof je ze in een fles stopt.

En dan van het ene op het andere moment lijken alle problemen met elkaar verbonden en brand je haar tot op haar veters af, omdat het al zo lang zit opgekropt.

Over het algemeen zal de lijst van problemen die in dergelijke gesprekken naar voren wordt gebracht, voor je partner niet zo samenhangend lijken. En je kunt ervan op aan dat je niet dichterbij een oplossing komt voor het probleem waar je initieel over begon met elkaar.

Dus als die zaken aandacht behoeven. Zet ze op een lijstje, bespreek ze apart van elkaar. En open met een zachte start.

Stel, je benadert je partner met een zachte opening, maar ze reageert negatief.

Misschien gaat ze meteen in de verdediging of geeft ze jou de schuld. Of ze slaat "met gelijke munt terug" zelfs al heb jij haar niet aangevallen. Wat doe je dan?

Probeer dan altijd rustig en positief te blijven. Realiseer je dat deze reactie niet écht over jou gaat. Het is een gevolg van een proces wat in haar hoofd plaatsvindt. Ik leer je er alles over in mijn resonance programma.

Als je met dergelijke negativiteit wordt geconfronteerd, kun je proberen iets te zeggen als: "Ik probeer je hier niet te bekritiseren of naar beneden te halen. Dat is niet wat ik wil doen. Ik geef echt om je en ik wil echt dichter bij je zijn."

Dat zal je vaak helpen om je partner wat geruststelling te geven en aan je partner aan te geven dat je niet probeert hen aan te vallen of te bekritiseren, en het kan helpen de situatie te de-escaleren.

Denk na over de manieren waarop je in het verleden conflictdiscussies hebt ervaren. Hoe begonnen ze? Hoe eindigden ze? Kun je voorbeelden bedenken van momenten waarop je je aanpak aan het begin van deze gesprekken had kunnen veranderen?

Probeer je volgende discussie te beginnen met deze technieken voor een zachte opening en de resultaten zouden je weleens kunnen verrassen.

Als je hiermee in staat wordt om een rustig gesprek te voeren, geeft het ook ruimte om meer te leren over wat er in haar hoofd omgaat. Wanneer je kunt klagen zonder vinger te wijzen en echt je behoeften en zorgen op een positieve manier kunt uiten, opent het een venster om elkaar dieper en intiemer te begrijpen.